Sed quid attinet de rebus tam

Sed quid attinet de rebus tam apertis plura requirere?

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Nam, ut saepe iam dixi, in infirma aetate inbecillaque mente vis naturae quasi per caliginem cernitur; Ergo hoc quidem apparet, nos ad agendum esse natos. Illud non continuo, ut aeque incontentae. Tum ego: Non mehercule, inquam, soleo temere contra Stoicos, non quo illis admodum assentiar, sed pudore impedior;

Duo Reges: constructio interrete.

Scaevola tribunus plebis ferret ad plebem vellentne de ea re quaeri. Quid ergo aliud intellegetur nisi uti ne quae pars naturae neglegatur? Ex ea difficultate illae fallaciloquae, ut ait Accius, malitiae natae sunt. Sed quanta sit alias, nunc tantum possitne esse tanta. Nam et complectitur verbis, quod vult, et dicit plane, quod intellegam; Duae sunt enim res quoque, ne tu verba solum putes. Qua tu etiam inprudens utebare non numquam. Sed quid attinet de rebus tam apertis plura requirere? Quod non faceret, si in voluptate summum bonum poneret. Erat enim Polemonis. Piso, familiaris noster, et alia multa et hoc loco Stoicos irridebat: Quid enim? Scrupulum, inquam, abeunti;

Negat esse eam, inquit, propter se expetendam. An dubium est, quin virtus ita maximam partem optineat in rebus humanis, ut reliquas obruat? Quae autem natura suae primae institutionis oblita est? Ergo adhuc, quantum equidem intellego, causa non videtur fuisse mutandi nominis. Si de re disceptari oportet, nulla mihi tecum, Cato, potest esse dissensio. Quam si explicavisset, non tam haesitaret. Cum autem negant ea quicquam ad beatam vitam pertinere, rursus naturam relinquunt. Illud mihi a te nimium festinanter dictum videtur, sapientis omnis esse semper beatos; Expressa vero in iis aetatibus, quae iam confirmatae sunt. Quid, cum fictas fabulas, e quibus utilitas nulla elici potest, cum voluptate legimus?